Je ex terugkrijgen coach : een stukje geschiedenis

Waar vind je een 'Je ex terugkrijgen coach?' die liggen niet voor het oprapen, toch? Zo'n 10 jaar geleden bestond er nog helemaal geen 'ex terug coach'. Op het moment dat een koppel besloot uit elkaar te gaan was de volgende logische stap dan ook meteen de scheiding aanvragen, of het inlassen van een break.

Vervolgens zat er niets anders op dan te dealen met het verdriet om je ex. Had je op dat moment veel lieve vrienden om je heen of familieleden om je te helpen je verdriet te verwerken dan had je geluk. Deze vrienden en familieleden konden slechts 1 goede raad geven: zo snel mogelijk je ex vergeten door leuke dingen te ondernemen en verder te gaan met je leven.

Het verlangen om je ex terug te winnen  bestond uiteraard vroeger ook, maar vrienden, familieleden en kennissen hadden (en hebben overigens nog steeds) vaak geen zin om naar al die verdrietige verhalen te luisteren. Het enige wat je toen kon doen was aankloppen bij een psycholoog.

Dat kan uiteraard nog steeds (zorg er wel voor dat je een dikke portemonnee hebt). Sinds enige jaren is het beroep van coach steeds populairder geworden. Er komen steeds meer instituten die hiervoor opleidingen aanbieden. Tegenwoordig vind je dus namen als lovecoach, versiercoach, lifecoach, liefdesverdrietcoach en ja, dus ook een 'je ex terugkrijgen coach'. Op de website Liefdesverdriet.nl geven we hulp aan mensen om hun liefdesverdriet te verwerken of hun ex terug te winnen, maar ook bieden we hulp om scheidingen en relatiebreuken te voorkomen.

Waarom een 'je ex terugkrijgen coach' zo waardevol is

Op het moment dat iemand zijn of haar geliefde verliest, is die persoon vaak niet in staat om alles in het juiste perspectief te zien. Met andere woorden: alle handelingen zijn gebaseerd of komen voort vanuit emotie en impulsies. Een ex terug coach kan je dus helpen en begeleiden om de juiste acties op het juiste moment in te zetten. Daarnaast kan een ex terug coach je helpen om meer inzicht te krijgen in de vraag of het wel verstandig is om je ex terug te krijgen.

Hier op Liefdesverdriet.nl komen er dagelijks zoveel emails binnen met verhalen van mensen die hun ex kwijt zijn. Sommige verhalen zijn echt intens verdrietig. Zoals de mail van Janny (haar naam hebben we even bewust maar veranderd). Ze schreef ons:

Het is nogal een ingewikkelde situatie. Het zit namelijk zo : ik ben 28 weken zwanger en mijn vriend heeft mij sinds 2 weken in de steek gelaten. De baby was niet gepland en lag bij hem soms ook moeilijk. De ene moment zag hij dat zitten, het andere moment weer niet. We hadden reeds een relatie van 1 jaar wat nog niet zo lang is met veel ups en downs, ik bedoel daarmee.. dat het financieel niet makkelijk ging en zijn beste vrienden konden mij moeilijk accepteren, daardoor hingen er heel wat spanningen in onze relatie maar onze liefde was er wel oprecht voor elkaar nochtans dat gevoel had ik toch.
Nu heeft mijn ex sinds een week iemand anders waar hij totaal door verblind is, ik ben als een vuilniszak aan de deur gezet, zo voel ik mij nochtans . Die nieuwe vlam van mijn ex wordt wel geaccepteerd door zijn vrienden. Hij belde me op om te zeggen dat er iemand anders in zijn leven was en van de ene op de andere dag heb ik niets meer van hem gehoord. Ik probeer je raad op te volgen door ook niets van mij te laten horen wat niet makkelijk is in mijn situatie maar nu mis ik hem enorm want ik zie hem ondanks dit nog altijd graag en met dat kindje op komst maakt dit er zeker niet gemakkelijker op. Ik voel me zo leeg en Ik heb het gevoel dat het volledig over is en ik hem niet meer terug kan winnen, weet jij enige raad voor mij?

Uiteraard is dit een trieste situatie. Uit het verhaal van Janny blijkt dat niet alleen haar ex vriend gevangen is geraakt door zijn euforische gevoelens voor zijn nieuwe vriendin.

Ook Janny is verblind door haar verliefdheid. Hoogstwaarschijnlijk heeft dat te maken met haar zwangerschap en de gedachte dat ze het kind draagt van de man waar ze ooit verliefd op was geraakt.

Het is duidelijk dat Janny de situatie niet meer in het juiste perspectief kan zien en dus op zoek ging naar een 'je ex terugkrijgen coach' en derhalve op de website van Liefdesverdriet.nl terecht kwam. Immers op deze website staan inmiddels al bijna 700 artikelen waarvan de meeste tips bevatten over hoe je je ex terug kunt krijgen, dus ja, uiteraard wel logisch....

De Juiste Toepassing Van De Rol Als Een Je Ex Terugkrijgen Coach

Ik wist gewoon dat het hier geheel misplaatst zou zijn als ik haar zou helpen om haar ex vriend terug te winnen.  Ik besloot dus af te zien van mijn rol als ex terug coach en op te treden als coach om haar liefdesverdriet te verwerken om zodoende haar te kunnen helpen meer inzicht te krijgen in de situatie. Dit is wat ik haar terugschreef:

Beste Janny, 

Wat een trieste situatie en wat een - grofweg gezegd - 'rotstreek' van je ex. Je zegt dat je hem mist, maar ik wil je 1 goede raad geven: denk alsjeblieft goed na over wat je hier zegt. Je hebt een man nodig die wel de zorg, aandacht en liefde kan geven aan zijn kind/vrouw, een man met verantwoordelijkheidsgevoel. Jouw ex wil wel de lusten maar niet de lasten. Hij zet je zomaar aan de kant. Dat belooft wat voor de toekomst! Hoe zie jij je toekomst dan eigenlijk met zo'n man die vlucht voor zijn verantwoordelijkheden?

Zou je niet gelukkiger zijn met een man die wel zorgzaam is, en echt voor jou en je ongeboren kind door het vuur gaat? Je hebt dat echt helemaal zelf in de hand. Als ik jou was zou ik hem flink de waarheid vertellen. Hij zal straks natuurlijk wel contact met je op moeten nemen, immers hij wordt vader!

Als je merkt dat hij straks niet eens naar zijn kind wil omkijken, dan is hij jou en je kindje echt niet waard. Ik weet hoe moeilijk het is om dit allemaal onder ogen te moeten zien, maar ik ga je geen leugens vertellen en wil je ook niet als coach helpen om je ex terug te krijgen. Het is namelijk heel goed mogelijk dat dat wel lukt, alleen als hij terug is, wat dan? Wat als je nog voor grotere problemen in je leven komt te staan?

Denk je dat hij er dan voor je zal zijn?

Helaas kan ik je  niet helpen als ex terug coach maar wel kan ik je helpen om over je liefdesverdriet heen te komen en met de situatie om te gaan. Beloof me 1 ding: kom alsjeblieft voor jezelf op! Je bent het waard om bemind te worden

Het moge dus duidelijk zijn dat ik mijn expertise als relatie- ex terug coach niet altijd kan/mag en vooral ook wil inzetten. Dat hangt helemaal af van de situatie. Wil je weten wat ik voor je kan doen? Laat het me dan weten door je hier in te schrijven, bijvoorbeeld op deze pagina.

Hoe kan ik je helpen?

Laat me weten waarnaar je op zoek bent en hoe ik je kan helpen.

Wil je je ex terugwinnen omdat jullie relatie zo fijn en goed was? Schrijf je hieronder in! OF

Wil je direct 1-op-1 coaching, een Ebook lezen of therapie om van je liefdesverdriet, bindingsangst/verlatingsangst, obsessief gedrag af te komen? Meer liefde voor jezelf ontwikkelen zodat je je zeker voelt en mooie relaties kunt aangaan?

 Klik hier voor alle opties die ik je kan bieden!

ABONNEER Je OP MIJN PODCASTS (klik op de groene balk)

Als internationaal relatietherapeut, hypnotherapeut en coach (voor franstaligen en nederlandstaligen) helpt Michelle al jaren lang mensen om allerhande problemen om de liefde in hun relatie terug te vinden en scheidingen of relatiebreuken te voorkomen.

Laat een reactie achter
(reacties worden al dan niet goedgekeurd)

Je email wordt niet gepubliceerd. Vul hieronder je reactie en gegevens in

  1. Hallo, ik zit in een nogal lastige situatie. Zo’n 6 maanden geleden is het uitgegaan met met toen malige vriendje. Het was altijd al lastig met tijd vanaf zijn kant omdat hij simpelweg druk is met zijn bedrijf en hier ook de volle 100% voor gaat en het belangrijk vindt hier een succes van te maken. Ik heb die situatie altijd begrepen en nooit om zijn tijd gevraagd. Toch werd de situatie hem te benauwend toen ik begon over bij mijn ouders langs te komen na een paar weken een relatie te hebben gehad. Na de breuk hebben we elkaar 4 maanden niet gezien en gesproken. Ben aan mijzelf gaan werken en na gaan denken waar het mis ging en ging “verder” met mijn leven. Toch kwam ik erachter dat hij het is en ik dit niet kan laten gaan. Ik heb weer contact met hem gezocht en dat liep allemaal goed. Inmiddels hebben we weer leuk contact met elkaar en merk dat hij veel over mij wilt weten, ook heb ik door laten schemeren dat ik een nieuwe date had en daar wilt hij elke keer als ik hem zie alles over weten. De ontmoetingen waren spontaan en zonder wat af te spreken. Vaak een kopje koffie maar ook al een keer spontaan wezen lunchen. Nog steeds is alles heel gezellig en voelt het voor mij als vanouds vertrouwt. Hij heeft daarnaast ook veel voor mij over merk ik en wilt mij elke keer helpen met bepaalde dingen. Nou heb ik de stoute schoenen aangetrokken en gevraagd of we wat konden afspreken om wat te gaan drinken. Helaas geen goede reactie, het was geen nee maar een vaag antwoord met dat is wel gek want we hebben geen relatie. Terwijl alles wat hij zegt en doet mij de signalen geeft dat hij mij nog leuk vind of wilt? Hij flirt constant als ik hem zie, zit graag aan mij en maakt hij elke keer opmerkingen over hoe leuk ik eruit zie en valt het hem op als ik wat nieuws aan heb. Daarnaast wilt hij alles van mijn leven weten incl over hoe het met de mannen in mijn leven gaat. Naar mijn idee niet echt iets wat een ex nou persee wilt weten? Maar ik kan het mis hebben. Toch heb ik het gevoel dat hij het fijn vindt als ik em zie en spreek maar gaat echt iets afspreken hem net te snel, of durft hij het (nog niet) aan. Want spontaan wat drinken of eten heeft hij geen moeite mee. Ook omdat dat vanaf zijn kant kwam en ik het idee heb dat hij de man is dat hij het moet zeggen of vragen. Anyway, hij is zo dichtbij maar ik krijg hem net niet te pakken en langzamerhand wordt het moeilijk voor mij. Ik heb wel geduld met hem maar zie er wel graag nog meer vooruitgang in. Heeft u goede tips om hem dat laaste zetje te kunnen geven zodat hij eraan toe durft te geven? Hij heeft nooit uitgesproken bindingsangst te hebben maar dat vermoeden heb ik wel omdat hij het nooit lang met iemand heeft uitgehouden en als de situatie te close wordt hij het afkapt. Daarnaast vind hij carriere maken belangrijk en heeft wel eens aangegeven geen tijd te hebben voor relaties en het wel prima te vinden om alleen te zijn…. Ik heb begrip voor de situatie. Maar goed wat kan ik doen??

    1. Klopt! Jij staat voor hem niet op nummer 1, dat is namelijk zijn bedrijf. Als jullie niet op dezelfde golflengte zitten en jij de aandacht niet krijgt die je verdient, blijf dan uit zijn buurt en laat het aan hem over om jou te benaderen. Kan lang duren maar is wellicht de moeite waard, tenzij, nogmaals, jij niet krijgt wat je wilt. Dus denk daar goed over na, want stel jij komt weer bij hem terug, wat dan? Hij zal niet veranderen of hij moet dat echt willen. Zijn bedrijf gaat (voorlopig) voor, totdat hij zich werkelijk realiseert ‘waar ben ik mee bezig’? Als jij continu zijn aandacht vraagt zal hij nooit op dat punt komen. Ik zou zeggen “ga eens daten met andere mannen en sta open voor een relatie waar je wel krijgt wat je verdient (en vertel hem alleen hoe leuk dat is als hij erom vraagt). Als hij contact zoekt en je uithoort, blijf dan wat mysterieus. Hij hoeft het allemaal niet precies te weten wat je doet. Laat zien dat je hem alleen toelaat als hij je kan geven wat jij wilt. Dus nu pas op de plaats, opnieuw afstand nemen en ervoor zorgen dat hij op zijn hoofd gaat krabben. Succes en sterkte ermee! Liefs, Michelle

  2. Hallo Michelle,

    Nogmaals nog een berichtje van mij in de hoop dat je op deze reageert en op de andere 3 die ik al gestuurd heb hiervoor.
    Ik ga gewoon die brief schrijven voor hem om hem alle redenen te vertellen. Maar ik ga hem nog niet versturen.
    En verder zit ik eraan te denken om naar hem toe te gaan om hem de redenen te vertellen. Niet om mezelf beter te laten voelen of om te laten weten dat ik hem terug wil. Maar gewoon om de confrontatie met hem aan te gaan. Ik heb het idee dat ik nu niks meer te verliezen heb en daardoor kan ik de confrontatie met hem aan gaan. Zo weet hij de redenen en misschien wil hij me dan terug. Denk dat het hem helpt als hij de redenen nu weet. Dat denk ik echt. Het kan zijn dat ik hem verder van me vandaan duw maar het kan ook zijn dat hij me dichter naar me toe trekt. Ik moet die redenen echt gewoon laten weten aan hem en niet in een brief. Ik moet denk ik gewoon het risico nemen om gewoon opeens voor zijn deur te staan en met hem te praten.
    Graag hoor ik alsnog je antwoord

    Liefs. Myrthe

  3. Hallo Michelle,

    Nogmaals een toevoeging op m’n eerste bericht en het bericht daarna.. Sorry hiervoor
    Ik heb bedacht dat ik met een brief hem de redenen vertellen de confrontatie ook niet met hem aan ga en dan kan hij ook niet merken dat ik veranderd ben. En zo kan ik ook zijn reactie niet zien.. Maar toch lijkt het me wel beter als hij de redenen weet omdat ik echt denk dat het hem gaat helpen.. Maar weet gewoon niet hoe ik die redenen kan vertellen tegen hem en wanneer. Dus hopelijk heb je daar ook advies voor. Sorry voor de hoeveelheid en lange berichten.

    Liefs. Myrthe

  4. Hallo Michelle,

    Nog ter toevoeging op m’n vorige bericht van eerder vandaag. In de hoop dat je op beide gaat reageren.
    Ik weet nou niet of ik de redenen waardoor hij het uit gemaakt heeft nu naar hem moet sturen of echt moet wachten tot hij er zelf naar vraagt. Over meer als 30 dagen. Want ja hij zal het nu niet willen of kunnen geloven omdat ik denk dat het nog te vers is. Maar misschien als ik de brief stuur dat hij het dan beter begrijpt waarom ik gehandeld heb zoals ik gehandeld heb. Denk dat dat hem gaat helpen in zijn genezingsproces en vergevingsproces. En dan zet ik niet in de brief dat ik hem terug wil of dat ik voor hem die therapie neem om te veranderen maar voor mezelf. Want ik doe het ook meer voor mezelf. Denk dat ik die brief beter over iets van een week kan sturen. Zo weet hij wat de echte redenen zijn. Maar weet ook niet of ik er in moet zetten of ik niet klaar was voor een relatie in dat op zicht en of dat ik erin moet zetten dat ik hem niet op die manier in vertrouwen kon nemen. Hij zal de brief niet meteen willen lezen misschien maar ik hoop op een gegeven moment wel. En ik weet ook dat ik de redenen beter in het echt tegen hem kan vertellen maar daar is nu geen mogelijkheid voor. Hopelijk kunt u me daarover ook advies geven. En ook over hoe ik het hem het beste kan vertellen.

    Liefs. Myrthe

  5. Hallo Michelle,

    Ik typ dit verhaal omdat ik je advies nodig heb.

    Het is sinds donderdag 17-3 uit met m’n vriend. Hij heeft het uit gemaakt. We hebben 4 maanden een relatie gehad waarbij we beide in een bubbel leefden van verliefdheid. Het klikte zo ontzettend goed al vanaf het begin. En ook al heb ik meerdere relaties gehad, nog nooit heb ik dit gevoel gehad bij iemand. Voor hem was het zijn eerste relatie. We vulden elkaar super goed aan, we deden alles voor elkaar en hij was en is nog altijd alles voor mij. Alles wat ik altijd heb willen hebben en nog altijd wil hebben. Hij is altijd zo ontzettend lief en behulpzaam voor me geweest.
    Maar op een gegeven moment ging het dus mis. Anders typte ik dit nu niet naar je. Ik kreeg flirt berichten op whatsapp. Het waren gewoon flirt berichten. Ze betekenden niks en hun ook niet. Het zijn wel ooit scharrels geweest van me maar op een gegeven moment ben ik ze ook als vrienden gaan beschouwen omdat ze me tegelijkertijd ook hielpen. Heb ze al die tijd alleen op whatsapp gesproken en nooit meer gezien. De fout die ik op een gegeven moment maakte was om terug te flirten naar hun terwijl ik in een relatie zat. En ook met een van hun heb ik geprobeerd af te spreken. Dat is nooit gebeurd maarja we hadden wel een afspraak proberen te maken voor donderdag 17-3. De dag dat het uit ging in de ochtend. Maar die afspraak is niet door gegaan natuurlijk. Wilde ook nooit echt met diegene afspreken.
    Maarja m’n nu ex-vriend heeft op een gegeven moment in mijn telefoon gekeken en zag die berichten. En hij kwam er ook meteen achter dat ik contact heb met m’n ex uit een vorige langdurige relatie. M’n ex uit die vorige relatie ben ik gewoon bevriend mee. We spreken elkaar alleen op whatsapp. We hebben alleen een bepaalde band met elkaar door de jaren dat we een relatie hadden. Ik zie hem eigenlijk als een soort van vriendin. Maar doordat m’n ex-vriend waar het pas mee uit is nog nooit een relatie gehad heeft dacht ik dat hij dat niet zou begrijpen en daardoor had ik daarover m’n mond gehouden. Het maakte het er ook niet beter op dat ik aan die ex waar het al lang uit mee is steeds liet weten als ik bij m’n ex-vriend van nu was. Maar dat deed ik alleen maar zodat we door niemand gestoord zouden worden en zodat als we bij elkaar waren we gewoon samen in onze bubbel konden zitten.
    Toen m’n ex-vriend erachter kwam dat ik nog contact heb met die ex en het aan hem uitlegde toen zei hij dat hij het echt wel begrepen zou hebben als ik het hem gewoon verteld had in plaats van het voor hem achter te houden. Hij kon het alleen van die andere berichten echt niet begrijpen. En dat snap ik. Hij voelde zich meteen bedrogen en hij vond het het ergst nog dat ik met die ene gast af wilde spreken. Hij kon het gewoon niet geloven en voelde zich meteen zo bedrogen. Hij zei wel nog dat als ik meteen toen ze begonnen met flirten met me het verteld had tegen me dat we het dan samen op hadden kunnen lossen. Maar in plaats daarvan reageerde ik er op een gegeven moment op. Ook al betekende het niks toch was het een grote fout van mij om op hun te reageren. Ik had het af kunnen kappen. Wat ik eerst wel deed. Toen ik op ze reageerde voelde het niet als iets dat ik fout deed. Omdat het niks betekende. Maar toen ik zijn ogen zag toen hij erachter kwam voelde ik me meteen zo schuldig. En toen drong het pas tot me door dat ik wel fout was geweest om op die berichten te reageren en met een van hun af willen spreken. Ik zei dat ik dat nooit echt wilde doen aangezien ik echt niet zo iemand ben. Ik ben niet iemand die vreemd gaat. Maar hij zag me meteen anders en dacht meteen dat ik echt met die mensen af had gesproken in onze relatie. Ook al is dat niet zo. Ik zei dat ik het contact met ze ging verbreken en wilde het meteen doen waar hij bij zat. Maar hij zei dat ik het niet hoefde te doen voor hem. En toen zei ik dat ik het voor mezelf deed. Maar hij wilde er meteen niks van weten. Hij wilde weten waarom ik het gedaan heb. Waarom ik op die berichten gereageerd heb en waarom ik met diegene af wilde spreken. Maar ik kon toen de redenen niet bedenken omdat ik gewoon in shock was. Hij dacht dat het kwam doordat hij me niet genoeg aandacht gaf. Dat zijn liefde niet genoeg was. Dat de intimiteit niet goed genoeg was. Dat ik verlangde naar meer. Heb hem toen meteen verteld dat dat niet zo is en dat hij alles goed gedaan heeft en dat hij meer als genoeg voor me is en dat het me spijt en dat ik echt super veel van hem hou. Het enige waar hij meteen niet aan twijfelde is dat het me echt spijt en dat ik wel echt van hem hou en dat ik er meteen alles aan wilde doen om het te fixen tussen ons. Maar hij zei dat dit het ergste is wat ik hem aan heb kunnen doen. En dat hij alleen nog met me praatte omdat ik niet vreemd ben gegaan. Of tenminste niet dat hij weet. Maar doordat hij me meteen niet meer vertrouwde en me meteen anders zag. Kon hij geen andere oplossing bedenken dan om het uit te maken met me. Ook al wilde hij dat niet en deed het hem super veel pijn. Ik zag het in zijn ogen. Ik bedacht een oplossing. Van dat hij gewoon mijn telefoon steeds mocht controleren dat ik met niemand zulke berichten meer stuurde. Maar hij zei dat hij daar geen zin in had en dat ik die berichten ook gewoon kon verwijderen voor ik met hem af sprak. Toen zei ik dat ik die berichten van hun ook gewoon nu had kunnen verwijderen maar dat deed ik niet omdat ik me alleen maar schuldiger had gevoeld anders. Maar hij wilde er niks van horen. Hij zei dat een relatie gebaseerd is op vertrouwen en dat als hij me niet kon vertrouwen hij niet verder kon gaan met de relatie. Ik ben toen we niks meer konden zeggen tegen elkaar verslagen naar huis gegaan. En heb met heel veel pijn in m’n hart afscheid genomen van hem.
    Die zondag erna. Op 20-3. Ben ik onverwachts naar hem toe gegaan. Dit omdat ik niet kon geloven dat het echt uit was en doordat ik alles goed wilde maken tussen ons. En ook omdat ik bang was dat hij ging speculeren en hij niet op mijn berichtjes reageerde. Ik liet zien dat ik ze geblokkeerd en verwijderd had op facebook en dat ik die 2 mannen waar ik mee geflirt had geblokkeerd heb op whatsapp. En waar hij bij zat heb ik ze verwijderd van mijn telefoon. Zodat hij kon zien dat ze echt uit mijn leven zijn. En ik heb ook mijn uitgaven laten zien van sinds we aan het daten zijn en ook wat ik gereisd heb met mijn ov chip kaart. Zodat ik kon bewijzen aan hem dat ik niet met die 2 mensen af had gesproken. Maar hij zei dat ik ook gewoon bij mij thuis had af kunnen spreken of in de stad waar ik woon. Hij kon niet geloven dat ik echt niet met ze af had gesproken en dat deed mij zoveel pijn. Ik vertelde hem nog andere oplossingen. Zoals elke dag na het werk afspreken met elkaar om het vertrouwen weer op te bouwen en zodat hij elke keer in mijn telefoon kon kijken. Ik zei dat ik anders wel een ander nummer aan zou vragen en dat we dat meteen konden doen nu zodat hij zeker wist dat ik geen contact meer met die mannen op zou kunnen nemen. Ik zei dat ik ook al klinkt dat heel raar, dat ik met hem zou willen trouwen om mijn liefde aan hem te bewijzen. Maar hij wilde nergens van weten en wilde nog altijd de rede horen waarom. Maar die kon ik hem alsnog niet vertellen. Alleen dat het allemaal niks was en niks betekende. En dat hun niks voor mij betekenden. Dat ik daarom het contact zo makkelijk kon verbreken met hun. Maar hij kon het allemaal niet geloven. Op een gegeven moment drong het tot me door dat ik echt niks kon doen om het te fixen en toen zei ik dingen van dat hij wel goed voor zichzelf moet blijven zorgen. Dat dat moeilijk is in het begin maar dat hij het wel moet proberen. En dat hij zich uiteindelijk steeds beter zal voelen ook al lijkt het daar nu niet op. En ook dat hij leuke dingen moet gaan doen. Maar hij zei van hoe kan ik daar in gods naam zin in hebben. En dat snap ik ook wel. Ik hem zoveel pijn gedaan en ik voel me daar echt schuldig door. Op een gegeven moment toen we uiteindelijk afscheid aan het nemen waren zei ik dat ik hem dankbaar ben dat ik de eerste ben waar hij een relatie mee heeft gehad. En op een gegeven moment ging ik weer naar huis met heel veel pijn in mijn hart. En tijdens het afscheid zag ik zat hij zelfs bijna moest huilen. Zoveel deed het hem. Toen ik uiteindelijk thuis was heb ik hem nog een paar berichten gestuurd. Over dat hij toen ik de deur achter me dicht trok toen ik weg ging dat hij toen bleef staan. Hij kon na al die tijd niet doen alsof het hem niks deed. Toen heb ik getypt dat ik snap dat het moeilijk voor hem is omdat hij nog nooit een relatie gehad heeft. Dat ik zou willen dat ik hem dit niet aan gedaan had maar dat dat helaas te laat is. Dat het me spijt van alles. Dat als ik het goed kon maken ik het zou doen maar in plaats daarvan dat ik me neer moet leggen bij dat ik alles geprobeerd heb en dat ik op het moment niet meer kan doen. En dat ik hoop dat het uiteindelijk op de een of andere manier weer goed komt tussen ons. En dat het me iets deed toen hij me schat noemde. Maar dat ik niet denk dat hij het wilde zeggen maar dat hij gewend is om het te zeggen waardoor het eruit floepte. En dat ik weet dat hij niet kan hopen of alles goed komt tussen ons door de pijn. En dat ik snap dat het hem zoveel doet. Dat dat het voor mij ook een stuk moeilijker maakt. En dat ik nog zou gaan proberen te bedenken waarom ik het gedaan heb en dat ik het hem dan nog zou laten weten. En dat ik wel maanden kan gaan zitten hopen dat hij uiteindelijk weer een relatie met me wilt. Maar dat ik daarmee stil blijf staan terwijl hij alleen maar verder wil volgens mij op een gegeven moment als hij dat weer kan. En dat ik denk dat hij liever verder wilt ook al zegt hij dat niet. En dat alleen er al aan denken pijn doet. Maar dat hij wel verder moet om uit de pijn te komen. En dat ik al 2 keer afscheid genomen heb van hem in het echt en dat ik dat niet nogmaals wil doen. En toen zei hij dat we inderdaad al afscheid genomen hebben en dat hij dat ook echt niet nogmaals wil. Toen stuurde ik naar hem dat ik wel zou gaan stoppen met hem berichten aangezien hij met rust gelaten wil worden. Dat heeft hij naar me getypt. En dat ik hem alleen nog ga berichten over die redenen en dat hij er dan op mag reageren als hij dat wil. En toen heb ik hem nog getypt dat het hem goed gaat. En dat ik hem mis en dat ik hem nog meer ga missen. Dat ik me de komende tijd ga focussen op m’n werk en dat ik zal proberen hem met rust te laten. Tot ik het echt niet meer kan. Of dat hij zelf iets naar me mag typen. En dat ik super veel van hem hou en dat het me spijt van alles. En dat dit niet echt afscheid is aangezien ik hem nog wel spreek eens. En toen typte hij dat hij mij ook gat missen maar dat ik moet weten dat er op deze manier echt geen mogelijkheid voor hem voor een relatie in zat. En hij wenste me nog veel succes op m’n werk en dat het me goed gaat. Dat was het laatste wat we gezegd hebben tegen elkaar.
    Na die zondag probeerde ik nog steeds dingen te verzinnen om het te fixen en wilde ik hem nog steeds terug. Heb toen wel de hele tijd geen contact met hem op gezocht. Heb me de hele week sterk proberen te houden maar op woensdag 23-3 brak ik. Waar m’n ouders bij zaten. Toen heb ik hun de redenen verteld. Van dat het niks betekende en dat ik pas zag dat ik fout was geweest toen hij erachter kwam. En dat doordat het echt niks betekende hij van een mug een olifant maakte. En ik dacht echt dat dat hij dat deed omdat het echt niks was. Op een gegeven moment heeft m’n pa m’n ex-vriend gebeld en alles uit gelegd. Terwijl ik dat nog geen eens wilde dus ik ging meteen naar boven. M’n ex vriend zei dat hij sinds zondag er echt een punt achter gezet heeft en dat hij niet over het feit heen kon komen dat ik echt met die ene gast af wilde spreken. Dat daardoor zijn vertrouwen weg is en dat hij me daardoor anders ziet. En dat we gewoon niet verder konden gaan na dit bedrog. Toen m’n pa dat tegen me zei brak ik nog meer.
    Ik heb hem echt nooit zoveel pijn willen doen en ik voel me echt heel schuldig daarover. En ook dat ik hem niet vanaf het begin alles verteld heb. Toen hij erachter kwam zag ik meteen in dat ik dat wel had moeten doen. Maar ik zag de fout er gewoon niet van in. Echt niet. Omdat het niks betekende. Maar voor hem betekende het dus wel meteen iets. Dat ik hem bedrogen heb en dat hij me niet kon vertrouwen. En daardoor zag hij geen andere oplossing dan het uit maken. Ik heb hem zoveel pijn gedaan.. Waardoor ik mezelf ook veel pijn heb gedaan. En ik zou het nu het liefst allemaal meteen willen fixen maar dat lukt me niet. Dat weet ik. Daar ben ik achter gekomen.

    Ik heb op woensdag 23-3 meteen jouw boek aangeschaft. Ik probeer nu 30 dagen sinds 23-3 geen contact meer met hem op te nemen. En dat is echt super moeilijk voor me. Al helemaal omdat er zoveel dingen waren die we nog wilden doen samen. En die dingen wil ik nog steeds samen met hem doen. Koste wat het kost. In het weekend is het het moeilijkst aangezien ik dan geen werk heb en minder afleiding en in het weekend zagen we elkaar ook altijd. En het maakt het nog moeilijker nu het weer steeds beter word.. Ik denk daardoor aan alle dingen die we nog konden doen samen. Maar ik weet ook dat ik er niks aan kan veranderen door die dingen te denken dus ik probeer die gedachtegang tegen te houden. Ik weet dat dat steeds makkelijker zal gaan naarmate de tijd vordert. Maar ik kan aan de andere kant ook gewoon echt niet wachten tot die 30 dagen over zijn. Jouw blogs helpen me daar wel bij. Ik weet daardoor dat hij in die 30 dagen nog niet verder is gegaan met zijn leven en ik weet ook dat hij ondanks de pijn en ondanks dat het vertrouwen weg is nog steeds wel van me houdt. En dat geeft me hoop. Ik ben zijn eerste echte liefde en daardoor is het nog moeilijker voor hem. Waardoor hij niet verder kan met zijn leven. Hij heeft eerst veel gescharreld en daardoor heeft hij niet eerder een relatie gehad. Maar doordat de vrienden uit zijn vriendengroep allemaal gesetteld zijn wil hij dat ook. En daardoor was hij ook op zoek naar iemand om zijn leven mee te delen. Ik ben de eerste persoon waarbij hij het gevoel had dat hij dat echt kon doen. Maar door dit alles denkt hij dat hij dat niet meer kan. En ik wil hem natuurlijk uiteindelijk op andere gedachten brengen.
    Ik ben er mede door jouw boek maar ook door vrienden waarvan er eentje hard voor mij is omdat hij weet dat ik goed ben in mijn hoofd in het zand steken, erachter gekomen wat de ware redenen zijn waarom ik deed wat ik deed.
    Sinds dat we bij elkaar waren leefden we samen met elkaar in een gelukkige bubbel. Een bubbel van liefde. We deelden tot op zekere zin alles met elkaar maar we wilden onze gelukkige bubbel beide niet verbreken. Er was in die bubbel alleen plek voor gelukkige dingen. Dingen die ons samen gelukkig maakten en ja ook wel dingen die minder leuk waren maar door het er samen over te hebben werden ze wel weer leuker. We deden niks om die bubbel te breken. Maar op een gegeven moment begonnen die gasten te flirten met me. Ze begonnen opeens weer. Uit het niets terwijl ik een relatie had. En dat hebben ze nooit gedaan. Ik vertelde het niet tegen m’n ex-vriend omdat ik bang was onze bubbel te breken. En ook omdat ik bang ben om confrontaties aan te gaan.. Dus ze bleven me berichten sturen en ik probeerde het in het begin af te kappen maar dat lukte niet. Op een gegeven moment heb ik dan toch op die seksueel getinte berichten gereageerd. Want ik dacht van ja het is toch onschuldig en hun bedoelen er ook niks mee. Want ik ken hun en ik weet dat ze niks voor mij voelen en ik ook niks voor hun. En op een gegeven moment werd er begonnen over afspreken en daar ging ik dus ook op in. Daardoor probeerde ik dat op een gegeven moment dus ook. Doordat het allemaal niks betekende zag ik de fout er allemaal niet van in en ik wilde niet echt met diegene afspreken. Maar als ik uit de ogen van mijn ex-vriend kijk snap ik wel dat hij er veel meer in zag en dat hij dacht dat ik echt met diegene af wilde spreken. En dat hij daardoor zo reageerde en zich meteen bedrogen voelde en meteen me zag als iemand anders als dat ik werkelijk ben. Ik heb door het niet te vertellen tegen hem het zelf allemaal groter gemaakt als dat het werkelijk is. Maar ik kon het gewoon niet vertellen doordat ik de bubbel niet wilde laten barsten en ook bang ben om confrontaties aan te gaan.
    Door de redenen te achterhalen en door dieper in mezelf te kijken als dat ik in een lange tijd gedaan heb. Ben ik erachter gekomen dat doordat ik geen confrontaties aan durf te gaan, in dat opzicht gewoon niet klaar was voor een relatie. Al eerder is een relatie van mij daardoor gesneuveld. Maar ik dacht het echt opgelost te hebben tot ik er nadat het nu uit is met m’n ex-vriend erachter ben gekomen dat ik het dus toch niet opgelost heb. Waardoor mede daardoor nu deze relatie ook gesneuveld is. En doordat ik dat gedeelde heel graag op wil lossen voor mezelf maar ook om mijn vriend terug te winnen. Ga ik woensdag voor het eerst naar hypnotherapie. Het heeft me eerder ook geholpen met iets anders dus ik denk dat het me nu ook gaat helpen. Ik wil hem gewoon heel graag terug en ik weet dat ik dat alleen maar kan bereiken door het probleem dat ik geen confrontaties aan durf te gaan aan te passen aan mezelf. En ja ik zal meer tijd nodig hebben als 30 dagen om dat op te lossen aan mezelf. Maar over 30 dagen zal de verandering denk ik al wel zichtbaar zijn. En ik denk dat ik over 30 dagen al een stuk verder ben en ik denk dat als mijn vriend uiteindelijk weet dat ik therapie neem om dat aan te passen aan mezelf dat hij me daarin ook wil steunen. Zo iemand is hij namelijk.
    En dat ik op dat afspreken reageerde toen die andere gast dat wilde terwijl ik in een relatie zat en er toch op reageerde met dat ik het ook wilde zonder het echt te willen. Wijst alleen maar meer uit naar dat ik niet klaar was voor een relatie. Ik wist dat ik bepaalde fantasieën had die ik uit wilde voeren met m’n ex vriend. En nu nog steeds. Maar ik was bang dat onze relatie er niet klaar voor was en daardoor ben ik daarover ook niet begonnen tegen hem. En weet nu dat ik het wel bespreekbaar had moeten maken. Maar doordat ik bang ben voor confrontaties en bang was onze bubbel te barsten heb ik het niet met hem over die fantasieën gehad. Ik ben nadat het uit ging na gaan denken waarom ik op dat afspreken reageerde zonder echt af te willen spreken met die gasten. En denk dat dat ook komt door gescharreld te hebben met mannen die allemaal meer ervaring hadden op seksueel gebied als dat ik had. Daardoor heb ik die fantasieën gekregen en die wilde ik heel graag uit voeren met m’n ex-vriend maar doordat ik bang was dat onze relatie er niet klaar voor was begon ik op dat afspreken te reageren met die andere man. Ik heb altijd relaties gehad met mannen die een paar jaar ouder zijn als ik. Waardoor ze tot nu toe ook allemaal meer ervaring hadden als ik op seksueel gebied. Maar mijn ex vriend heeft dat niet en dat vind ik niet erg maar het heeft er wel toe geleid dat ik reageerde op dat afspreken met die andere man. Er zit een grote grens tussen het zeggen en het ook echt doen. Ook bij mij. En ik wilde het ook echt niet doen. Ook al denkt m’n ex vriend dat ik het wel gedaan zou hebben als hij niet achter die berichten was gekomen. Waardoor hij me nu dus ook anders ziet. Ik moest gewoon wennen aan het feit dat m’n ex vriend minder geëxperimenteerd heeft op seksueel gebied als m’n vorige partners. Verder maakt dat niks uit aangezien hij ook super goed is in dat gebied. En ik wilde ook gewoon met hem experimenteren op dat gebied. Samen onze grenzen verleggen.
    En ja ik vind dit zelf allemaal niet zulke goede redenen om uit te leggen waarom ik gedaan heb wat ik gedaan heb. Maar het is de waarheid. Misschien komt het doordat ik bang ben dat mocht ik op een gegeven moment de kans krijgen om dit alles tegen hem te vertellen en we er beide klaar voor zijn een nieuwe start te maken tussen ons, dat hij het niet goed genoege redenen vind. Mocht u nog redenen weten waarom ik gedaan heb wat ik gedaan heb dan mag u me dat ook vertellen.

    M’n vader zei ook dat ik mezelf niet van alles de schuld moet geven omdat het niet allemaal mijn schuld is. Maar ik kon dat eerst niet in zien omdat ik mezelf van alles de schuld gaf en niet kon geloven dat ook maar iets mijn ex vriend zijn schuld kon zijn. M’n pa vertelde me dat m’n ex vriend echt wel heeft gemerkt dat er iets mis was en hij had er naar kunnen vragen. Maar dat deed hij niet. Omdat hij de bubbel ook niet wilde laten breken. Na een tijdje keek hij in plaats van het te vragen in mijn telefoon. Als hij het gewoon gevraagd had dan hadden we erover kunnen praten. Omdat ik bang was er zelf over te moeten beginnen deed ik dat niet. Ik had gewoon een steuntje in de rug nodig om erover te kunnen praten. En dat hij ook gewoon meer over slechte dingen kon vertellen in onze relatie. Dat ik me er dan ook meer voor had kunnen open stellen. En dat het geen excuus is dat het voor hem zijn eerste relatie is aangezien je ook zoiets hebt al instinct en socialiteit. Maar dat we gewoon te verliefd waren en we pas 4 maanden in een relatie zaten met elkaar en dat hij net als ik misschien niet wilde dat onze gelukkige bubbel ging barsten.
    M’n pa ziet me net als m’n ma. Zij praat ook niet snel over dingen die haar dwars zitten en gaat het ook liever uit de weg. Hij heeft het echt uit haar moeten trekken vroeger en nu nog steeds soms. En zo wil ik niet zijn.
    Ik zie door mijn vader in dat het niet allemaal mijn schuld is. Ik ben nog altijd wel het meest schuldig maar m’n ex vriend ook. En daardoor kan ik me meer neerleggen bij het feit dat het voor nu voorbij is maar nooit helemaal voorbij.

    Ik weet nu dat door het allemaal op een rijtje te zetten voor mezelf dat ik mede doordat ik geen confrontaties durf aan te gaan, de gelukkige bubbel waarvan we beide niet wilde dat die kapot ging, heb laten klappen door geen confrontatie aan te durven gaan en hem dingen verzwegen te hebben. Door dingen te verzwijgen heb ik in zijn ogen alles meer laten betekenen als dat de dingen werkelijk betekenen en ik hoop dat hij dat uiteindelijk ook in ziet. Dat zal hij niet in zijn eentje in gaan zien maar ik hoop hem daar uiteindelijk na de 30 dagen radio stilte mee te kunnen helpen door hem de werkelijke redenen te vertellen. Dan zal voor hem ook alles duidelijk zijn.

    Het is soms heel moeilijk, vooral in het weekend en door het goede weer, hoopvol te blijven als de hele situatie waar we in zitten negatief is. Maar dat betekend niet dat ik de hoop op geef. Want ik hou van hem en ik zie geen een rede om niet op de houden met vechten. Hij heeft nu gewoon pijn en vertrouwd me niet en daardoor ziet hij alles anders. Op een gegeven moment zal hij de waarheid ook in zien nadat ik hem die verteld heb. Maar die kan ik hem pas vertellen als hij me weer een beetje vertrouwd en met me af wil spreken. En ik ben bang dat hij dat nooit meer zou willen.
    Ik ben nu bij het hoofdstuk in uw boek van het plan. Bij de 3xz attitude. En ik weet dat die me op een gegeven moment zal helpen m’n ex terug te krijgen. Ik ben alleen gewoon bang dat hij niet op een gegeven moment met me af wil spreken en ik ben bang dat als hij niet met me af wil spreken ik na een tijdje het weer ga proberen en als hij het nog niet wil ik op een gegeven moment voor zijn deur zal gaan verschijnen. Niet uit wanhoop maar om hem te laten zien dat ik al die tijd gevochten heb voor onze relatie en om niet meer bang te zijn confrontaties aan te gaan. Maar door alles op papier te zetten ben ik mezelf daarvan aan het afzetten en probeer ik er zo min mogelijk aan te denken tot het moment daar is.
    Ik weet dat als het weer goed komt we er veel profijt van zullen hebben als ik verander aan mezelf dat ik geen confrontaties durf aan te gaan. En ja er zullen afspraken gemaakt moeten worden over betere communicatie en iemand het gevoel heeft dat er iets mis is dat er dan iets over gezegd word. Maar dat komt dan wel.

    Ik heb ook gelezen over de acceptatiebrief sturen en ik heb gelezen wat erin moet komen. Maar ik weet nou niet of ik erin moet zetten dat ik me eindelijk ingeschreven heb bij een sportschool of dat ik moet vertellen dat ik naar hypnotherapie ga om mezelf aan te passen. Daarover zou ik graag ook een tip willen. Ben van plan die brief pas over een paar weken te versturen omdat ik weet dat het nu nog te snel is en het wel goed moet overkomen op hem. En misschien kunt u me nog wat meer tips sturen over wat er in mijn situatie allemaal in die acceptatiebrief moet komen aangezien het merendeel mijn schuld is dat het uit is. En is het ook niet zo dat je met die acceptatiebrief de 30 dagen geen contact regel verbreekt.

    En ik vraag me ook al langere tijd af hoe lang het in mijn geval zal duren voor hij me weer vertrouwd. Aangezien ik heel graag wil dat hij me weer gaat vertrouwen en ik daar de moeite voor wil doen. Toen we elkaar leerden kennen toen hebben we maar 2 weken hoeven praten met elkaar voor we voor het eerst afspraken. En een maand na de eerste afspraak hadden we officieel een relatie met elkaar.
    En ik wil hem graag over de redenen vertellen waarom ik die dingen gedaan heb aangezien ik denk dat het zijn vertrouwen alleen maar goed zal doen in mij. Maar ik weet door uw boek ook dat hij er zelf naar moet vragen voor ik erover kan vertellen en daardoor sta ik ook in een dilemma. Wat zou u doen in deze situatie.

    Sorry voor de lange tekst maar ik weet dat jij de juiste persoon bent om dit allemaal tegen te vertellen en ik denk dat u me hiermee ook meer kan helpen door me adviezen te geven. Ik zie uw reactie tegemoet.

    Liefs. Myrthe

  6. Hallo ik ben Laura,

    Sinds 3 weken zijn mijn vriend en ik na ruim een jaar uit elkaar. Hij wilde rust hebben, want hoe het ging tussen ons kon niet meer, ik dat geaccepteerd en na een lang en emotioneel gesprek heb ik toegezegd hem rust te geven. Echter na een tijd begonnen er verschillende dingen aan mij te knagen en heb ik hem na 2 dagen hem hysterisch een bericht gestuurd dat ik hem mis en hel terug wil. Hier was hij erg lief, maar zei dat het nu het moment er niet voor was dus ik liet hem weer met rust. Toen na 4 dagen hem een bericht gestuurd met de vraag hoe hij ons nu zag, maar hij wist het niet. Toen hebben we een afspraak gemaakt om weer te gaan praten met elkaar, maar toen ik hem later vroeg of die langs kon komen wist hij ineens niet meer of het wel zo verstandig was en vond hij de rust zo zonder mij eigenlijk wel goed en hij zei ineens dat ik door moest gaan en hij me niet zou tegenhouden wanneer ik een leuke man tegen zou komen. Ik stond hier erg versteld van, want hij is totaal niet zo (denk dat die een biertje op had). Ik weet alleen niet zo goed hoe ik nu verder moet? Wel met hem gaan praten of hem zijn rust geven en verder gaan met m’n leven?

    Laura

    1. Beste Laura, laat in de eerste plaats nooit zien dat je in paniek bent, leg ook geen druk op hem. Zorg gewoon dat je een fantastische meid wordt in zijn ogen. Straal zelfvertrouwen uit en als hij zegt ‘ik zou het niet erg vinden als je een leuke man tegen zou komen’ zeg dan ‘dan mag die leuke man zich zeker gelukkig prijzen’. Wees wat ‘gedurfd’ tikje ‘brutaal’ zelfs, zodat je bij hem het echte ‘wow’ effect creëert. Fijne jaarwisseling alvast en de beste wensen voor 2016! Michelle

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Ontvang mijn 11-delige videoserie + nr 1 geheim voor het terugwinnen van je ex en het verwerken van je liefdesverdriet

LIEFDESVERDRIET VERWERKEN - HOE KRIJG IK MIJN EX TERUG