Moet Ik Hem Loslaten? De 10 Redenen Om Hem Voorgoed Te Laten Gaan

“Moet ik hem loslaten?” Het antwoord op deze vraag is voor veel vrouwen beslist niet gemakkelijk. Je hebt misschien wel jaren lang lief en leed gedeeld met elkaar. Je bent zo op elkaar ingespeeld dat het loslaten van een ex niet zo eenvoudig is.

Vrouwen zijn over het algemeen veel gevoeliger dan mannen en hebben doorgaans de meeste moeite om hun ex los te laten. Vrouwen verzinnen vaak allerlei smoesjes om maar niet de knoop door te  hoeven hakken. De gedachte “we zullen elkaar dan nooit meer zien” is gewoon te pijnlijk. Wij mensen houden niet van pijn. We lopen er het liefst voor weg of stellen de pijn liever nog uit.

Of we zeggen tegen onszelf “als ik maar wat liever ben” of “geduldiger” of gewoon wat “relaxter”, dan zal hij vast wel weer verliefd worden en dan hoef ik niet te kiezen.

Maar als een man onbereikbaar blijft, moet je dan doorgaan met je relatie?

Wanneer Moet Ik Hem Loslaten? 10 redenen om echt met hem te kappen

Ik geef je hieronder 10 redenen wanneer je je ex echt definitief zou moeten loslaten, en niet alleen omdat het gewoon “beter” is

Reden 1 om hem los te laten: – hij zuigt energie uit je

Je kent het vast wel. Je hebt vast vaak gehoord “als je iets echt graag wil, dan zul je er hard voor moeten werken? Wel, er ontbreekt toch iets aan die zin. We zijn het er allemaal over eens “voor niets gaat de zon op”, je zult dus zeker aan de slag moeten als je iets wilt bereiken, maar je moet altijd in het vizier houden “is alles nog in balans? voel ik mij nu gelukkiger ?”

Als je 90% van je energie in een partner stopt en je krijgt er nooit energie van terug, dan ben je je tijd aan het verliezen en wordt het dus tijd dat je tegen jezelf zegt “ja, ik moet hem loslaten”

Reden 2 om hem los te laten – er zijn nog heel veel leuke andere mannen

Het is makkelijk om te denken “er zijn geen leuke mannen meer te vinden. Immers, de leuke mannen hebben toch al een partner”, of “ik ben te laat”. Maar dat is een leugen. Ik zal je vertellen waarom.

Ben je ooit eens bij een autodealer geweest om een nieuwe auto te kopen? Stel je wil een Volkswagen Polo kopen. Je gaat naar de dealer, je vraagt een proefrit aan, je kijkt naar youtube videos, je vraagt naar de mening van je vrienden, je collega’s, en omdat je nu gefocust bent op de Volkswagen Polo zie je opeens overal Volkswagen Polo’s rijden.

Ons brein is heel krachtig. Met gemak filteren we 99% van de informatie uit en kunnen we ons focussen op die ene procent die nog overblijft.

Maar stel dat je dat verandert. Stel je voor dat je zegt “overal zijn leuke en betrouwbare mannen”. Je raadt het al, je zal opeens overal leuke en betrouwbare mannen zien.

Hou dit in je achterhoofd: kom je een minder leuke en betrouwbare man tegen, zeg dan “ok, deze laat ik gaan want ik ben tijd aan het verspillen….what’s next?”

Wordt een meester in het onderscheiden van tijdverspillers en leg de focus vooral op mannen die jouw energie en tijdsinvestering waard zijn.

Reden 3 om hem los te laten – Eén slechte ervaring kan je oordeel voorgoed kleuren

Slechte ervaringen in het verleden kunnen de oorzaak zijn van het feit dat de beslissingen die je maakt ongegrond zijn of gekleurd. Door die ervaringen is je brein dus geconditioneerd om aan te nemen dat iets ‘voor altijd waar is’.

Al slechts 1 ongelukkige ervaring, waarbij je in aanraking kwam met besluiteloze mannen die emotioneel onbereikbaar waren, kan al voldoende zijn om aan te nemen dat je vanaf nu ALLE mannen in een bepaalde categorie zou moeten ontwijken.

Om een voorbeeld te geven: stel je hebt een man ontmoet met kinderen uit een vorige relatie. Hij kan maar niet voor jou kiezen, maar hij kan je wel leuke voorstellen doen voor het weekend. Hij wil ook zijn kinderen en zijn ouders nog niet aan je voorstellen. Op een vrijdagavond verwacht je zijn telefoontje om in het weekend iets leuks te gaan doen. Zijn telefoontje blijft uit. Jij belt hem en je merkt dat hij wat afstandelijker is en komt met een excuus dat hij liever even niets aan zijn hoofd wil.

Op basis van deze ervaring zou je al kunnen denken “ok, ik moet oppassen voor gescheiden mannen met kinderen”, dus ik kan hem beter maar loslaten, en dat voorgoed.

Maar wees eens eerlijk: hebben alle gescheiden mannen problemen om zich emotioneel te verbinden en knopen door te hakken? Je logische verstand zal je zeggen “natuurlijk niet”, en toch denk je dat al gauw.

Het is belangrijk dat je de foute mannen snel herkent, maar het is evenzo belangrijk dat je investeert in de juiste man.

Reden 4 – het is 10x moeilijker om hem los te laten dan om te blijven

Dit zit echt in ons als mens: hoe meer je in iemand investeert, des te waardevoller die ander voor je wordt, en hoe meer je je hecht aan die persoon des te moeilijker het wordt om hem los te laten.

Het is wetenschappelijk bewezen dat wanneer je tijdens de seks een orgasme ervaart met een man, dat er een chemische verbinding ontstaat in de hersenen zoals die ook ontstaat als je cocaïne gebruikt. Niet alleen dat, maar ook als je kust, elkaar aait, kortom lichamelijke verbinding waarbij je genot en veiligheid ervaart zorgt voor chemische verbindingen in het brein die de emotionele verbinding en lichamelijke hechting stimuleert.

Dus ook als je tegen jezelf zegt “het is niet erg, ik weet dat deze relatie niet gaat werken, ik moet hem loslaten, hij is slechts een fuck buddy”, dan nog zal je lichaam het er niet mee eens zijn.

Op een dag zul je wakker worden en je realiseren “verdomme, ik denk dat ik verliefd ben op hem”. Zelfs als je zou beseffen dat hij je behandelt als stront, dan zou je het nog ongelooflijk moeilijk vinden om hem los te laten.

Het is niet omdat je verliefd op hem bent, dat jullie voor elkaar bestemd zijn. Verliefd zijn is een fase van gekte. Door de chemische verbindingen in je brein kun je je slechts focussen op 1 man. Dat is ook de reden waarom veel vrouwen achteraf soms niet begrijpen waarom ze op een bepaalde man zijn gevallen. Ze verwarren vaak ook verliefdheid met ware liefde.

Herken de signalen dus op tijd, en ook al is het nog zo moeilijk, je zult alle contact moeten verbreken en het genezingsproces in moeten gaan, ja zelfs moeten omarmen.

Reden 5 om hem los te laten – het vernietigt je eigenwaarde

Het is een feit dat mannen zich enorm aangetrokken voelen tot vrouwen wanneer zij:

  • veel zelfvertrouwen uitstraalt
  • gelukkig is met zichzelf en haar eigen leven
  • emotioneel onafhankelijk is, en zeker niet pusherig opstelt
  • het beste uit zichzelf haalt, iedere dag weer

Maar wanneer je je vast blijft klampen aan de verkeerde man, omdat je continu wordt afgewezen, je eigenwaarde niet wordt bevestigd, wanneer hij niet aan je behoeften tegemoet komt (en er zelfs lak aan heeft), dan verlies je je eigenwaarde.

  • je voelt je niet meer aantrekkelijk
  • je voelt je niet meer welkom
  • je voelt je niet meer speciaal
  • je voelt dat je het niet waard bent om bemind te worden

Want deze man laat je al die dingen niet op consistente wijze beleven, misschien héél af en toe (zodat jij maar aan hem kan blijven plakken en hij al je energie uit je kan zuigen), maar nooit consistent.

We willen graag geloven dat we sterk zijn als vrouw, en dat we geen man nodig hebben om ons gewaardeerd te voelen…..de realiteit is echter anders!

De meeste vrouwen ontlenen hun gevoel aan eigenwaarde en zelfvertrouwen op basis van hoe mannen hen behandelen. Of sterker nog, hoe de belangrijke mannen in hun leven hen behandelen.

Als je een man hebt die je niet echt liefheeft en je vraagt je nog af “moet ik hem loslaten”, dan ben je jezelf aan het saboteren en conditioneren om te aan te nemen dat je het niet waard bent om bemind te worden. Deze bagage neem je vervolgens ook weer mee in een volgende relatie. Doe het jezelf niet aan. Laat hem los en vind je eigenwaarde weer terug.

Er zijn nog 5 redenen om te onderzoeken wanneer je het antwoord op de vraag “moet ik hem loslaten” nog steeds niet kunt weet. Wil je meer hierover lezen, “klik dan hier en lees verder in het artikel moet ik hem vergeten

 

 

 

Hoe kan ik je helpen?

Laat me weten waarnaar je op zoek bent en hoe ik je kan helpen.

Wil je je ex terugwinnen omdat jullie relatie zo fijn en goed was? Schrijf je hieronder in! OF

Wil je direct 1-op-1 coaching, een Ebook lezen of therapie om van je liefdesverdriet, bindingsangst/verlatingsangst, obsessief gedrag af te komen? Meer liefde voor jezelf ontwikkelen zodat je je zeker voelt en mooie relaties kunt aangaan?

 Klik hier voor alle opties die ik je kan bieden!

ABONNEER Je OP MIJN PODCASTS (klik op de groene balk)

Als internationaal relatietherapeut, hypnotherapeut en coach (voor franstaligen en nederlandstaligen) helpt Michelle al jaren lang mensen om allerhande problemen om de liefde in hun relatie terug te vinden en scheidingen of relatiebreuken te voorkomen.

Laat een reactie achter
(reacties worden al dan niet goedgekeurd)

Je email wordt niet gepubliceerd. Vul hieronder je reactie en gegevens in

  1. Een man en ik hebben al zo’n 2 jaar contact samen. Hebben het leuk, doen leuke dingen samen en een enorme connectie. Eigenlijk riekt alles relatie en zien mensen om ons heen die connectie ook, maar dat is het niet.
    Er is veel aantrekking, maar ook afstoten of terugtrekken in de bubbel.
    Ik heb hem recht in zijn gezicht gevraagd wat dit is en of het alleen voor de lol is, maar dan zegt ie dat het dat zeker niet is.
    Ik vraag me af, ondanks onze band, of hij ooit de stap gaat zetten?
    Maar loslaten wil ie me ook niet. Als ie eerlijk recht in mijn gezicht toegeeft dat het nooit meer wordt, dan kan ik het laten gaan. Maar dat doet hij niet. Waarom is dat? Weet hij nog steeds niet wat ie wil? Speelt ie met me? Ik begrijp het gewoon niet.

  2. Hey,
    na relatie van meer dan 9 jaar is het 3 maanden gedaan met mijn vriend, waarbij hij 1 maand is verhuisd. Ook na alle gesprekken met vrienden/familie kan ik niet zomaar stoppen met hem lief te hebben, aan hem te denken, …
    De hoofdreden waarom het over is, is omdat hij niet tevreden is met zijn leven. Hij wou meer uit het leven halen dan dat er nu in zit. Bij een laatste telefoontje kwam naar boven dat hij zich steeds van zijn beste kantje wil laten zijn bij nieuwe ontmoetingen, omdat hij zich waardig genoeg wil voelen als persoon/als gesprekspartner tegenover die vreemde. Dit heeft me tot nadenken gezet, want was dit gevoel dan ook zo in onze relatie? Dat hij zich niet waardig genoeg voelde? Want vanzelfsprekend was/is hij voor mij heel veel waard, maar was dit wel genoeg? Op dit moment zoekt hij allerlei zaken om zich waardig te voelen, echter denk ik dat dit een pleister op de wonde is. Ik voel aan dat dit allemaal onderliggende gevoelens van kinder en jeugdtijd is, hij wil zich telkens bewijzen.
    Nu zit ik met heel wat opgekropte gevoelens/vragen en wil ik hem deze ook stellen, zonder aanvallend over te komen. Alsook wil ik nog steeds vechten voor onze relatie, ook al heb ik het gevoel (misschien/hopelijk onterecht) dat dit niet van zijn kant zo is. Hij ligt enorm in de knoop met zichzelf, laat hij toch blijken naar mij toe. Naar de buitenwereld is alles ok voor hem. Dit is dus één van deze vragen, wat is er nu echt aan de hand. Of moet ik alles op zijn beloop laten en gewoon verder gaan? Ook al voel ik nog steeds een sterke connectie en helaas, gevoel om nog steeds ervoor te willen gaan is sterk aanwezig.

    1. Beste Frieda,

      Dat hij niet lekker in zijn vel zit is een feit. Hij wil zichzelf bewijzen! Zeg hem bijv. ‘Je hoeft jezelf helemaal niets te bewijzen. Je bent goed zoals je bent. Je hebt bepaalde overtuigingen over jezelf. Probeer die eens los te laten en doe anders een sessie hypnotherapie om je onbewuste te laten weten ‘het is goed zoals je bent en hou gewoon van jezelf want dit dient je niet’. Wat jezelf betreft: ga niet met hem verder zolang hij dit niet voor zichzelf heeft opgelost!
      Sterkte en hartelijke groet,
      Michelle

  3. Hi Michelle,

    Ik ken mijn ex inmiddels 4 jaar waarvan we 6 maanden een relatie hadden. In de jaren voor onze relatie waren we elkaars maatje en deelden we lief en leed met elkaar. Er was vanaf de eerste dag al een ontzettende sterke aantrekkingskracht maar omdat we beiden in een relatie zaten ( waar we niet gelukkig waren) hebben er er niets mee gedaan. Maar we voelden allebei dat voor elkaar gemaakt waren. In mei 2109 hebben we allebei onze relatie verbroken en zijn we voor elkaar gegaan. En wat al die jaren voelden klopte ook. We klikten ongelofelijk goed op elke vlak. En wat we toen voelden hadden we beiden nooit eerder ervaren. Hij is 43 en ik 37. We waren stapelgek op elkaar en houden zielsveel van elkaar. We wisten beiden dit is het. Wij zijn elkaars soulmate. We hadden ook al toekomstplannen en konden geen leven meer zonder elkaar voorstellen. Hij heeft een driejarig kind bij zijn ex die het niet kon verkroppen dat hij de relatie had verbroken ondanks dat zij er al meerdere keren een punt achter had gezet en weer terugkwam. Zij manipuleerde hem vanaf t begin met kind door te zeggen dat het kind eronder leed, dat hij agressief werd, noemde hem een slechte vader etc. Terwijl hij een geweldige vader is en voor zijn kind door het vuur zou gaan. Maar dit raakte hem in z’n ziel. Vooral ook omdat zijn eigen vader hem als klein kind in de steek gelaten heeft en dit hem heel erg heeft beschadigd. Uiteindelijk heeft hij er een punt achter onze relatie gezet en is hij teruggegaan naar zijn ex. Volgens hem moest hij zijn eigen geluk opofferen voor zijn kind. En ik kon niet tot hem doordringen dat dat de meeste verkeerde reden is en dat dit zowel voor hem als zijn kind schadelijk zou zijn. We houden nog steeds zielsveel van elkaar en ik ga kapot vsn verdriet. Omdat hij mijn soulmate is. Omdat ik nog steeds zielsveel van hem. Omdat ik niet kan en wil geloven dat dit het einde van ons verhaal is. Ik ben echt radeloos. Heeft het nog zin om hem proberen terug te winnen. Is dat überhaupt nog mogelijk. Of moet ik hem loslaten? Al weet ik niet hoe ik dat zou moeten doen. Ik hoop een reactie van je te ontvangen, ik ben ten einde raad. Yasmien.

    1. Beste Yasmien, hoe moeilijk dit ook is, je zult zijn besluit moeten accepteren en respecteren in de weet dat alles tijdelijk is. Verbreek het contact met hem! Zijn kinderen worden overigens steeds ouder en zullen op een gegeven moment het ouderlijk huis ook verlaten. Als je echt zo zielsveel van hem houdt, gun hem dan zijn wens zijn vaderlijke rol in te vullen, ook al heeft hij niet de ideale relatie. Hij houdt natuurlijk zielsveel van zijn kinderen en hij is volwassen genoeg om zijn eigen koers te bepalen. Geloof me, als de moeder van zijn kinderen hem het leven echt zo zuur maakt dan zal hij dat ook niet vol kunnen houden. Sterkte met deze situatie en hartelijke groet, Michelle

  4. Beste Michelle,

    Een tijdje terug (ongeveer een half jaar) heb ik je om advies gevraagd. Daar heb ik erg veel aan gehad, super bedankt daarvoor. Daardoor is het niet weer aan tussen mij en mijn ex, maar wat je zei paste helemaal perfect in de situatie. Erg knap, omdat je dit enkel baseert op het verhaal van mij.

    De reden dat ik je nu weer om advies vraag is dat de situatie nog altijd niet is veranderd en verbeterd.
    Ik heb je verteld dat hij erg twijfelachtig is en mij nog steeds erg leuk vindt, maar geen relatie aan durft te gaan. Dit is een beetje doorgesudderd.

    Het is nu al twee keer (waar ongeveer 2 maanden tussen zaten) voor gekomen dat hij weer contact zocht en mij vertelde dat hij me miste en het weer wilde proberen (de ene keer in december en de keer daarna in februari). We hebben de laatste keer 1 maand lang gescharreld. Daarna vertelde hij me dat hij niet zag zitten en hij veel twijfels had. We hebben besloten het weer af te kappen. Daarna heb ik niets meer van hem gehoord (op een keer een paar berichtjes na). In de tussentijd heb ik een keer met een jongen gedate, maar ik ging hem met mijn ex vergelijken en ik wist meteen al dat het niets zou gaan worden. Mijn ex zit me nog te hoog. Afgelopen zaterdag zag ik mijn ex op een feestje. Ik had al besloten om niet te openen met een gesprek. Ik ontweek hem een beetje, ik deed alsof ik niet in de gaten had dat hij in mijn buurt stond. Toen ik even naar rechts keek had ik oogcontact met hem. Hij glimlachte en keek me aan. Dit was zo raar. In zijn ogen zag ik dat hij het leuk vond om me te zien, een intieme lach. En ja, hij begon te praten. Hij vroeg hoe het met me ging en wat ik allemaal deed etc. Hij vroeg naar m’n werk, m’n familie. Ik zei hem dat ik laatst een berichtje kreeg van zijn zus dat ze me wel eens miste. Toen zei hij dat het eigenlijk wel heel goed met hem ging. Hij werkte veel, is 6 avonden per week van huis, dus dacht geen tijd te hebben voor een relatie, maar dat hij nog wel aan me dacht en de leuke dingen miste. Ik vroeg hem: stel, je was niet druk, zou je dan meer aan me denken? Hij zei van wel.
    Daarna vroeg hij of ik al een ander had. Ik vertelde hem dat ik 1x heb gedate met een jongen die mij wel zag zitten. Hij keek erg naar beneden en vroeg hoe ik er over dacht. Ik zei dat ik het moeilijk vind om weer wat te beginnen en dat dat ook wel een beetje door hem (mijn ex) kwam. Hij vertelde me dat hij nog niemand had en in tussentijd ook niet heeft gehad.

    Michelle, persoonlijk denk ik dat hij mij door zijn werk even op zij kan zetten. Hij heeft afleiding.
    Maar hij vertelt mij te denken aan herinneringen en dat hij nog steeds aan me denkt, maar het ook prettig vind om vrij te zijn en zijn eigen tijd in te vullen.
    Denk je dat hij nog wat voor me voelt?
    Wat kan ik het beste doen? Wachten tot hij écht bij mij wil zijn en het werk weer opzij wil zetten voor mij? Dat het werk niet meer boven mij staat maar andersom?
    Het lijkt wel of hij zichzelf verplicht mij te vergeten. Ik weet niet goed of ik dit moet loslaten. Ik vind hem nog steeds erg leuk en doordat hij aangeeft nog aan me te denken en het fijn vindt mij te zien, is het zo moeilijk. Als hij zou zeggen: Marijke, het wordt echt niets meer. Ik voel niets meer. Dan zou het voor mij een stuk makkelijker zijn, maar dit is niet het geval.
    Kun je me helpen?

    Lieve groetjes, Marijke

  5. Het ging al een tijdje niet goed tussen mijn samenwonende ex en mij. Hij gaf al een hele tijd aan zich niet lekker in zijn vel te voelen, geen plezier meer te hebben in het leven. Als we het erover hadden wat de oorzaak was kon hij niet aangeven of het aan zijn werk, aan mij of aan iets anders lag. Dat maakte mij onzeker met als gevolg dat ik begon te zeuren dat ik me ongelukkig voelde, dat ik me een meid voelde, dat ik geen waardering kreeg voor alles wat ik voor hem en zijn kinderen deed, etc.

    Het gevolg was dat hij zich steeds meer ging terugtrekken, en uiteindelijk besloot om een tijdje naar zijn eigen appartement terug te gaan om tot rust te komen. Er is geen echte diagnose gesteld, maar de psychologe waar hij recent naar toe gegaan is gaf aan dat hij een depressie had of tegen een depressie aanleunde. Hij heeft inmiddels de relatie verbroken, gaf aan dat hij me haatte, verwijt me dat ik niet eerlijk ben geweest, en ziet de laatste weken als een bewijs van mijn zijde uit dat ik hem kwijt wou. Ik geef toe dat ik onderdoor ging aan zijn negativiteit, zijn snauwen en stressreacties telkens er iets moest gebeuren. Ik probeerde hem zo vaak mogelijk te ontlasten, maar kreeg geen waardering dus werd ik boos, wat hem dan weer irriteerde. Sinds hij weg is voel ik dat ik rust heb (maar toch verdrietig ben).

    Nu denk ik echter dat zijn beslissing door zijn angst en depressie is ingegeven eerder dan dat hij niet meer van me houdt (dat zegt hij, maar haat een liefde liggen dicht tegen elkaar en je haat iemand niet als er geen gevoelens meer zijn). De depressie is in mijn ogen het gevolg van het niet kunnen omgaan met stress (werk, twee kinderen met ASS waarvan eentje met ADHD, verantwoordelijkheid voor zijn zoon (dochter woont bij moeder), etc. die tevens ook verder is getriggerd door problemen met mijn ouders waardoor hij zich afgewezen voelde.

    Ik ben bereid om hem (en zijn kinderen ) los te laten en verder met mijn leven te gaan. Ik besef dat ik zelf fouten heb gemaakt, waar ik ook aan moet werken om niet dezelfde fout te maken in de toekomst. Ik accepteer zijn beslissing, maar ben bang dat ik een fout zou maken om hem in de steek te laten. Ik weet echter niet hoe ik hier het beste mee om kan gaan. Ik hou nog steeds van hem (en van zijn kinderen), en wil alles doen om hem terug te krijgen, maar op dit moment staat hij helemaal niet open vanwege zijn depressie. Ik wil er voor hem zijn en hem helpen om erbovenop te komen zonder opdringerig te worden.

    Moet ik hem loslaten en hopen dat het toch nog goed komt met hem, of moet ik blijven openstaan voor hem en hem steunen ? en zo ja, hoe pak ik dit het beste aan ?

    Alvast bedankt voor de reactie

    Marie-France

    1. Beste Marie-France, wat een nobel streven! Echter, in de eerste plaats ben jij geen psycholoog en zul je daar ook niet naar moeten willen handelen. Je kunt hem zeggen dat je zo graag hem zou willen helpen maar dat je het aan hem overlaat om die hulp in te schakelen zodra hij dat wil, en het liefst zo professioneel mogelijk. Vertel hem dat je bereid bent om er voor hem te zijn, maar dan moet hij het wel aangeven. Als jij hulp aanbiedt waar hij niet om vraagt (en deze ook niet wil) dan maak je meer kapot dan je lief is. Sterkte ermee! Hartelijke groet, Michelle

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Ontvang mijn 11-delige videoserie + nr 1 geheim voor het terugwinnen van je ex en het verwerken van je liefdesverdriet

LIEFDESVERDRIET VERWERKEN - HOE KRIJG IK MIJN EX TERUG