In gedachten ben ik weer even terug samen met mijn ex. Het is alweer een hele tijd geleden. We waren stapelverliefd en stapelgek op elkaar. De wereld was één grote roze luchtballon en alles was geweldig. Als je verliefd bent is je partner is de hele tijd in je gedachten en je verlangt ernaar om samen te zijn. Dit zou het hele leven moeten kunnen duren! Zou dat niet geweldig zijn?

Terug bij je ex: De wetenschap

De wetenschappers hebben het echter allemaal uitgezocht. Als je verliefd bent, gaat je lichaam flink met de hormonen rommelen. Adrenaline, endorfine, dopamine en wat al niet meer, je lichaam zit er vol mee tijdens de verliefdheid. Volgens de nuchtere wetenschapper is dit de enige reden dat we ons zo goed voelen als we verliefd zijn. Verliefdheid is niets meer of minder dan een verslaving aan dit type hormonen.

BENG….!!! Daar klapt mjn mooie grote roze luchtballon uiteen. De mooie beeldspraak, die ik mij zo af en toe nog graag voor de geest haalde is uiteengespat. De ‘roze ballon’ bracht me altijd even terug en voelde ik me weer samen met mijn ex. Nu zie ik alleen nog maar junkies onder het tramviaduct op een troosteloze regenachtige dag. Is dit werkelijk wat verliefdheid is?

Mijn ex

Mijn ex en ik. Alle gekke dingen die we samen gedaan en beleefd hebben. We hebben uren langs het strand gelopen bij windkracht 7 en in de stromende regen; met mijn ex op de ‘uitkijk’ ben ik ‘s-nachts in een vlaggenmast geklommen en heb een reclamevlag ontvreemd, waaronder we daarna thuis de liefde bedreven. Om maar een paar dingen te noemen. Is dat het gedrag van junkies? Wij zijn uiteen gegaan om vele redenen en in goede harmonie. Ik kan niet geloven dat het iets met de afwezigheid van deze ‘verliefdheidshormonen’ te maken heeft gehad. Er moet toch iets zijn wat de wetenschap over het hoofd heeft gezien.

“Na de verliefdheid komt de echte liefde, vertrouwen en geborgenheid”, zeggen de experts. Heeft verliefdheid dan niets met liefde te maken? In gedachten ben ik weer terug samen met mijn ex. Ik besluit de telefoon te pakken….

“Hallo?”

“Hoi, ik ben het. Heb je even tijd?”

“Wat is er?”

“Misschien vind je het gek, maar ik zou graag jou mening horen.”

“O, en waar gaat het over?”

“Verliefdheid…”.

“Misschien beter dat ik even langskom….”.

Een halfuurtje later zitten we tegenover elkaar met een kopje koffie. Ik vertel wat er zo door mijn hoofd gespookt heeft. Meer herinneringen komen boven. Fotos worden erbij gepakt. We kijken elkaar eens aan.

“We hebben het nog niet zo gek gedaan, zeg ik”.

“Ik mis je ook”, is het antwoord.

We zitten weggezakt en tegen elkaar aangeleund op bank en staren voor ons uit. Dit had ik niet verwacht.

“Ik denk dat de wetenschap maar gedeeltelijk gelijk heeft”, zeg ik om de stilte te verbreken. “Er moet al liefde in het spel zijn vóórdat verliefdheid ontstaat. Die verslavende hormonen toestand is er om ons een beetje op weg te helpen”. Ik kijk mijn ex aan, “ik ook, … ik mis je ook.”

Terug samen met mijn ex

De volgende ochtend, voor ik naar het werk ga, bel ik eventjes.

“Alles goed?”

“Ja; we moeten de zaken eens goed op een rijtje zetten en vanuit ons hart handelen”, valt mijn ex met de deur in huis, “Er is literatuur en deskundigen die ons kunnen helpen om op een goede manier een nieuw begin te maken.”

“Zie je vanavond”.

Ik hang op. In mijn hartstreek voel ik een behaaglijke warmte, de wereld is weer één grote roze luchtballon. Glimlachend stap ik mijn auto in. Ik heb mijn roze ballon weer terug samen met mijn ex.